Betrokken zijn we in ons dagelijks leven en werk bij heel veel situaties en bij mensen om ons heen. Maar ‘betrokken bij’ is nog heel wat anders dan ‘betrokken op’. Dit in de zin van echte ‘betrokkenheid’. Betrokkenheid die gericht is op verbondenheid.   Toch is juist het christendom doortrokken van betrokkenheid. Gods Zoon, Jezus Christus, is het ultieme voorbeeld van betrokkenheid. Hij kwam naar de aarde om zijn onvoorwaardelijke liefdevolle betrokkenheid met mensen te bewijzen en gaf zijn leven. Liefde van een andere soort!   Onvoorwaardelijke liefde staat hierin centraal. Het is de enige motivatie van waaruit betrokkenheid ook echt kan functioneren. Het woord ‘onvoorwaardelijk’ staat niet alleen voor het niet opeisen van een tegenprestatie. Maar juist ook voor ‘vrij van angst’. Angst is onze grootste vijand. Wij willen geen risico lopen om door mensen te worden afgewezen. We worden er steeds beter in om lastige en pijnlijke situaties uit de weg te gaan.   Eerlijk zeggen waar het op staat vanuit onvoorwaardelijke liefde, levert nu eenmaal niet automatisch een positieve respons op. Maar onvoorwaardelijk liefde is bereid om pijn te lijden en om verlies te incasseren. Om iemand lief te hebben, moet ik bereid zijn die relatie met die persoon op het spel te zetten. Desnoods te verliezen. Liefde van een andere soort is echt iets anders dan ‘om de lieve vrede wil’.   Echte betrokkenheid komt voort uit onvoorwaardelijke liefde voor die ander en is op zoek naar verbondenheid. Zoals de opzoekende liefde van God voor mensen. Liefde dus van een andere soort. Elke kansberekening, elke ingebakken voorwaardelijkheid of gevoelens van angst horen hier niet in thuis. Gods liefde drijft angst uit. Alleen wanneer ik accepteer wat ik vrees en toch besluit te ondergaan wat mij ook overkomt, laat angst zijn kracht verliezen. Betrokken zijn op mensen is geen techniek. Maar is een fijngevoeligheid voor mensen die steeds vertrekt vanuit die liefde van een andere soort.